BOGINI
Zimna, ale sprawiedliwa Morena, piękna Lada,
matka Mokoša. Słowiańskie boginie dziś już rzadko zauważamy,
ale naszym praprababkom były bliskie.
Polegały na nich, prosiły je, radziły się z nimi.
Boginie były wszechobecne. Określały i kierowały codziennym
życiem naszych przodków, zmianami pór roku
i życiowo ważnymi cyklami rolniczymi.
Wygląda na to, że dziś te boginie gdzieś zniknęły.
Nie zauważamy ich. Nie pamiętamy ich.
Czy coś, co towarzyszyło nam od narodzin aż do śmierci, dziesiątki pokoleń, tysiące lat, może zniknąć? Nie, słowiańskie boginie wciąż są obecne, tylko są trochę mniej widoczne. To nie oznacza, że ukrywają się tylko w opowieściach, skansenach i na festiwalach folklorystycznych. Przekształciły się w archetypiczne istoty, które nosimy w zbiorowej podświadomości.
Patrzą na nas z góry, czy są wprost w nas, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy? Poznając cechy naszych słowiańskich bogiń, odkrywamy, że każda z nas ma w sobie kawałek każdej z nich. Boginie inspirują nas, dają energię, motywują do lepszych osiągnięć. Niezależnie od tego, czy szukamy lekarstwa na raka, jesteśmy dyrygentkami, harfistkami, antropolożkami, czy prowadzimy wegański blog.
